Op woensdag 11 november 2009 was het dan eindelijk zover. De workshop over projectmechanisme in de praktijk! De dag ervoor heb ik samen met Karen nog doorgenomen hoe ze avond zou gaan invullen. In haar prachtige uitgeverij/boekhandel aan de Amsterdamsestraat stond ik direct te popelen. Wat een boeiende vrouw en dat ze dit in haar drukke schema heeft willen inpassen. Haar dagelijkse leven bestaat vooral uit reizen tussen internationale universiteiten waar ze aan verbonden is en gastcollege's verzorgd. Daarnaast verzorgd ze veel lezingen, workshops en natuurlijk haar eigen opleidingen in de astrologie en psychologie. Binnenkort zelf een volwaardige HBO geaccrediteerde opleiding!!
Karen was de avond al vroeg aanwezig. Hierdoor konden we echt even landen en was ze bijzonder geïntresseerd in de etherische oliën van De Groene Linde die natuurlijk ruim aanwezig zijn in onze workshopruimte.
Vanaf 19.00 uur kwamen de eerste mensen binnen. Wat me opviel is dat het al echt een bevriende collegaclub is geworden. Lenie, zelf ook professioneel astrologe voelde zich direct thuis bij Karen. Prachtig om te zien.
Om 19.30 uur opende ik het geheel en werd er gestart. Karen zorgde voor het neerzetten van de essentie op een pakkende manier. Direct gevolgd door praktische demonstraties aan de hand van beelden die zij presenteerde, waarop ze vroeg aan de aanwezigen wat dat met hen deed. Via doorvragen en vooral de emotie als beeld omzetten naar het idee van een droom ("je moet vooral de projectie niet letterlijk nemen") kwam alles langs wat binnen dit thema besproken en beleefd moest worden. Mooi dat het zelfde beeld, bij mensen verschillende complexen aanraakt. Het doorwerken/doorleven van de emotie blijft essentieel, anders wordt een complex op de achtergrond steeds groter, zodat het zich op ongewenste/onverwachte momenten naar buiten komt en/of je gedrag of reactie overheest. Je leeft dan je complex en niet meer je leven.
Om 22.00 uur "moesten" we stoppen. De geweldige opbouw van de avond door Karen en de mooie interacties, zouden met gemak er nog 4 uur aan kunnen toevoegen! Het napraten was gemoedelijk. Leuk ook weer dat er een paar nieuwe mensen aanwezig waren.
Toen ik vervolgens omstreeks 23.00 uur Karen naar huis bracht aangezien ik aansluitend naar Zwolle ging die avond, kreeg ik onverwachts ook nog even een persoonlijke behandeling in de auto. Het beeld van de onderuitzittende zoon, uit de avond, raakte ook mij. Dankzij enkele pakkende vragen van Karen, kwam ik eruit dat de drive/dwang om mijn oudste zoon te ondersteunen in het behalen van zijn studieresultaten en de emotie die ik daarbij vaak ontwikkelde, voort komt uit het "doorgeven" van het verdriet van mijn vader. Mijn vader heeft nooit de gelegenheid gekregen om scholing te volgen. Mij heeft hij altijd gestimuleerd om te leren. Daar moest ik altijd hard voor werken. Een enorme huilbui was de ontlading van de "drive-in-sessie" en bracht direct! een gehee; ander licht op het contact met zowel mijn jongste als mijn oudste zoon. Voor mij een bewijs dat het projectiemechanisme een bijzonder krachtig hulpmiddel is.
Karen bedankt!